Contact Us

Use the form on the right to contact us.

You can edit the text in this area, and change where the contact form on the right submits to, by entering edit mode using the modes on the bottom right. 

Blog

De spijker van god.

Jan Caus

Het is verdomd koud in Gent. Ana en ik lurken aan een koffie in het café van De Vooruit, ooit de flagship-party boat van de Belgische Werkliedenpartij. Het is nu bonje in de Gentse politiek maar geen rondvliegende glazen in dit café.

All is quiet.

En het is er te donker om foto’s te nemen.

We besluiten te voet naar Grafitti Street te trekken. Tussen de bezoekers valt één meisje op met een knalroze pofbroek. Ik vraag haar of ze niet wil poseren met mijn sigarettensneakerpaar.  Vanuit dit flamboyante steegje zakken we af naar het centrum. Onderweg duiken we in een kerk, nu omgedoopt tot boekenbeurs. Het is raar tussen de zuilen te neuzen in tweedehands papier. Ik zie plots een tijdschrift liggen uit 1951, toen België volop in de koningscrisis zat, en Leopold III onder dwang troonsafstand deed. Het tijdschrift blijkt een goudmijn van inspiratie voor het maken van schetsen en schilderijen: zwartwit foto’s van de dynastie, maar ook een foto van de markante Marie-Thérèse Broussaud die als 18-jarige een stevige sigaar paft. Een schandaalprent ! 

Ik zie Ana niet meer staan…..  Ik schrik als een oudere man naast op mijn schouder tikt. Hij steekt heftig van wal over de koningskwestie, hoe hij dat zelf allemaal levendig heeft meegemaakt. Ik hoor hem praten zoals mijn overleden vader tegen me praatte en kan me om die reden niet meer concentreren op de inhoud. Ik zie zijn lippen bewegen door de grijze baard heen. De woorden zijn weg.

Ik koop het tijdschrift. Terwijl we de kerk verlaten, draai ik me om en zie ik hoe de oude man me aankijkt.

Gent is …. Op de Koornmarkt trekt Ana me mee in café De Spijker. Met de groove van drum'n bass in de oorkronkels blader ‘k in “de Leopoldmagazine” - ik ben in dit café veruit de oudste - tot overmaat van ramp dan nog met een tijdschrift van 1951 in mijn handen. 

Op de trein kletsen we over de plannen in onze carrières, het komen en gaan van mensen in mijn leven en het hare. Over Parijs. Ze inspireert me heel erg.

We sluiten de dag af met Ellis’ Funky Chicken Burger, en nemen afscheid.

Als ik aan mijn fiets sta te morrelen, merk ik dat mijn “Leopold-tijdschrift-van-één euro” verdwenen is. In paniek loop ik terug naar de Ellis-tent en klamp de serveerster vast. “Of ze mijn tijdschrift niet gevonden heeft?” Ze kijkt me verschrikt aan.

Ik wandel een poos verdwaasd over de Keyserlei . Vanuit de schaduw onder een terrastafeltje glimt het kleurrijke statieportret van de Derde Leopold. 

Met een opgeluchte zucht dan maar de fiets op.

 

Foto's Ana Caus

Foto's Ana Caus

IMG_3134.jpeg
IMG_3202.jpeg